Yeah: music in the house!

Gisteravond en vandaag is het dolle pret en 'music in the house'!
Mijn twee mannen kwamen gisteravond samen thuis met een geweldig retro keyboard. Van mijn grote man van vroeger. Haha, hilarisch!

Gisteravond was er nog geen adapter gevonden dus deden we net alsof en L. deed flink z'n best om de mooiste 'zogenaamd liedjes' te spelen. Hij rende van gitaar naar keyboard naar fluit. Heerlijk! 

Toen L. eenmaal in bed lag ging de grote man in huis op zoek naar een adapter. En ja hoor, als een kind zo blij toen het ding gevonden was en er heerlijke jaren 80 ritmes en klanken uit het keyboard kwamen. Echt geweldig om twee kerels zo happy te zien.

Vandaag gaat de pret gewoon verder! Even piano spelen, dan weer liedjes zingen. Het geluidsniveau kan niet op bij ons vandaag. Arme bovenbuurvrouw. Gelukkig is L. nu even onder zeil. En straks na het avondeten zal de familieband weer op volle sterkte los gaan hier.  

Ik heb er nu al zin in!

'Langsloopdieren'

"Wij zijn de langsloopdieren waar niemand naar op zoek is.

Loopt er iemand langs dan blijft ie even staan, maar dat was nooit de bedoeling. 

Wij zijn de langsloopdieren en wij zingen nu dit lied. 

Zodat je blij verrast en vrolijk bent de volgende keer dat je ons ziet".

Eén van de liedjes van de lievelingscd van L 

(cd: Prettig weekend in Blijdorp, van kinderkoor Prettig Weekend).

En ja hoor, vandaag hadden we opeens oog voor deze prachtige zonnebadende hyena! Het was geen langsloopdier vandaag. O nee, in het stralende zonnetje hebben we deze prachtige hyena van top tot teen bestudeerd.

Leuk hoe zo'n kinderliedje ons vanochtend toch stil deed staan op een plekje waar we normaal gesproken meestal de andere kant op kijken (in dit geval om de giraffen te zien).

Voor herhaling vatbaar!

Leeuwenkoning in wording

Hij begint vorm te krijgen, de kleine gehaakte leeuwenkoning.
Z'n bungelarmpje ligt hieronder nog te wachten tot ie aan het machtige lijf mag. De andere arm moet nog gehaakt worden, evenals z'n poten en z'n staart. 

De manen waren een heuse uitdaging. Met pluisgaren haken is even wennen. Oefening baarde kunst :-) Binnenkort hoop ik jullie het resultaat te laten zien.

Een aantal mensen die de leeuw langzaamaan zien ontstaan vragen me wat ik met de leeuw ga doen. Daar schoot ik van in de lach. Goeie vraag! Ik zag het patroon in een haakboekje staan en vond m zo lief en leuk en krachtig dat het begon te kriebelen. Ik wilde vooral uittesten of het me zou lukken zo'n mooi beest te haken. Dat lijkt tot nu toe goed te gaan (al blijft het hoofd nu al niet overeind staan vanwege z'n zware manen haha). 

Nu deze leeuwenkoning  in ver gevorderd stadium is wordt het tijd om een leuke bestemming voor de leeuw te zoeken. 

Ideeën zijn van harte welkom! Ondertussen haak ik nog even verder ;-)

Druk zijn is voor sukkels

Okay, eindelijk geef ik het dan toe...de nieuwe camera waar ik o zo blij mee was heeft een ongelukje gehad. En ligt nu al een tijdje ter observatie in één of andere fotofabriek voor een prijsopgave. En al die tijd blog ik niet, want hey, mijn camera kan z'n prachtige werk niet doen voor mijn geliefde blog....en die blog vervult een passie van me voor schrijven, gedachten delen.

Dus doe ik niets. Mopper ik op  mezelf. En verzin ik allerlei redenen waarom ik niet aan nieuwe blogs zou kunnen schrijven. Is dit een soort van zelf straffing? Als ik namelijk iets ontdekt heb dan is het wel dat ik energie van schrijven krijg! Maar ja, die camera he....en dat domme ongelukje dat ik veroorzaakte....

Is de camera geen goed excuus om mijn passie niet met aandacht te volgen? Wat is dan wel een goed excuus? Ok dan was het de drukte. Ik had het razend druk deze maand. Mijn nieuwe job vreet bakken vol energie en ik doe stinkend hard mijn best om grip op mijn taken te krijgen. Als ik niet werk stop ik mijn tijd in mijn twee liefjes thuis. En daarnaast is het tijd voor sociale afspraken met familie, vrienden (en o jee ik moet sommigen ook teleurstellen dat ik niet op 2 plekken tegelijk kan zijn, ik haat dat) en dan mag ik doodmoe op de bank neerploffen. O nee, nog even naar de oudercommissie van het kinderdagverbijf en dan...... Nee, geen tijd voor bloggen. Geen tijd voor haakprojectjes. Geen tijd voor....euh....

Dan bedenk ik me opeens iets. 

Ik las laatst een artikel waarin wordt gesteld dat druk zijn voor sukkels is. 

Ik besluit het artikel nog eens op te zoeken. Nieuwsgierig? Hier vind je de link.

Na het lezen van het artikeltje schiet ik in de lach. Ja natuurlijk, hoe kon ik dat nou 'even vergeten zijn'. Ik heb een keuze in alles wat ik doe en zeker ook in hoe ik dat tegemoet treed! Telkens weer besef ik het me en even hard vergeet ik het in het heetst van de strijd. En als ik het me besef vind ik het zo verrekte lastig om keuzes te maken die voor mij goed voelen. En de keuzes niet af te laten hangen van wat een ander er van zal vinden.....

Ik lijk wel een lerend mens :-)

Happy 2016

De afgelopen anderhalve week genoten we van vrije tijd, elkaar, familie om ons heen, een heerlijke midweek weg met vrienden, lekker eten, creatief bezig zijn, de dierentuin, de speeltuin en ga zo maar door....

I feel blessed!

Een nieuw jaar!

Ik wens jullie allemaal een liefdevol, inspirerend jaar.

Met waardevolle momenten voor jezelf en de mensen om je heen. 

xxx

Porseleinstiften: gouden stippen en sterren

Gouden stippen en sterren op oud servies.
Ik was al even van plan om het eens uit te proberen.

Bij Piece of Make vond ik een gouden en zilveren porseleinstift.
Leuke feestkleuren vond ik, het is tenslotte december!

Ik ontving het pakketje snel met een alleraardigst kaartje.
Alleen dat is al om blij van te worden vind ik. Ik hou van een persoonlijke tintje bij aanschaf van dingen. (Om de een of andere vage reden krijg ik de foto met het persoonlijke tintje niet geplaatst maar geloof me, het was een leuke tekst op de achterkant).

Ik zocht een oud  wit kop en schotel op en een mok van hetzelfde servies. Ik waste alles goed af. Vervolgens deed ik spiritus op een oude theedoek. Daarmee wreef ik het servies vetvrij. Daarna waste ik alles nog eens af. Toen kon het feest beginnen.

Ruim een minuut goed de stift schudden, wachten tot de inkt in de punt stroomt en tekenen. That's it! Toen ze all drie af waren ging de boel de oven in: 30 minuten op 150 graden (oven niet voorverwarmen) en klaar!

Ze hebben het al twee vaatwasbeurten overleefd, dus dat lijkt een goed teken!

Het schoteltje staat momenteel in de vensterbank en ondersteunt een vetplantje die iets te weinig aandacht had gehad (een prestatie op zich ;-))

 Ik vind zelf de stipjes het leukst geworden.

Al hebben de sterren met kerst ook wel iets, vind je niet?

Fotograferen zonder de automatische piloot

Fotograferen en dan zonder de automatische stand op de camera te gebruiken? Dan kan ik niet! Euh kan ik niet? Ik zou niet weten of ik het kan. Ik heb het nooit geleerd en ben er echt nieuwsgierig naar. 

Vooral nu we een nieuwe compact camera hebben aangeschaft (de oude heeft het begeven). De camera heeft tal van instelmogelijkheden en toch zet ik 'm standaard op knop groen, de automatische piloot. Dat kan ook anders, bedacht ik me.

Ik vond via Google een workshop die precies omschreef wat ik zocht, in Rotterdam Zuid. Mooi dichtbij dus. Oma wilde met liefde een extra dagje oppassen , hoera, dus ik boekte maandagavond. Vier dagen later zat ik braaf met camera en notitieboekje bij docent Dick aan tafel. Met mij nog vijf enthousiaste camera-leken.

Dick blijkt behalve verstand van fotograferen ook engelengeduld te hebben. Stap voor stap loodst hij ons door de wereld van diafragma's, sluitertijd, ISO en dat in begrijpbare taal. Een verademing! En na vier uren (die voorbij vlogen) heb ik zowaar het idee dat ik er ietsje van opgestoken heb! We trekken onze jas aan en gaan naar buiten voor het echte werk. Want hey, bij theorie hoort ook praktijk!

We fotograferen zo'n anderhalf uur buiten. De ene na de andere foto 'mislukt' al bedenk ik me later dat mijn lat waarschijnlijk nu toch wat hoger ligt dan voordat ik de workshop ging volgen. Dat wordt oefenen, oefenen, oefenen. En vooral enorm genieten. Want het is leuk! En aanstekelijk ook het enthousiasme van andere cursisten. En zo handig dat ik makkelijk even een vraag tussendoor kan stellen aan iemand die er verstand van heeft en het in 'Jip en Johanneke taal' uitlegt.

Ik word als vanzelf nieuwsgierig naar andere dingen zoals; hoe kies je nou mooie composities en waar kun je allemaal op letten als je een foto maakt?
Wie weet iets voor een vervolg ;-) Nu ga ik lekker aan het experimenteren met de Canon Powershot G16.  

Hier vind je meer info over fotoworkshops Rotterdam voor wie nieuwsgierig is. Tip: via Groupon wordt de cursus ook soms aangeboden dus voor wie, net als ik, enthousiast is geworden: wellicht iets om in de gaten te houden??